วันวิสาขบูชา

    วิสาขบูชา ย่อมาจากคำว่า วิสาขปุณณมีบูชา แปลว่า การบูชาในวันเพ็ญเดือน ๖ ซึ่งพุทธศาสนิกชนถือว่าเป็นวันสำคัญยิ่งในรอบปี เพราะเป็นวันที่เกิิดเหตุการณ์สำคัญที่สุดของพระพุทธเจ้า ๓ เหตุการณ์ คือ ประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพาน
     วันประสูติ  เจ้าชายสิทธัตถะประสูติจากพระครรภ์ของพระนางสิริมหามายาเทวี มเหสีของพระเจ้าสุทโธทนะ ผู้ครองกรุงกบิลพัสดุ์ ใต้ร่มสาลพฤกษ์ ในพระราชอุทยานลุมพินีวัน ปัจจุบันอยู่ในประเทศเนปาล เมื่อวันเพ็ญเดือน ๖ ก่อนพุทธศักราช ๘๐ ปี
     วันตรัสรู้  เกิดขึ้นเมื่อ ๓๕ ปีต่อมา ภายหลังเจ้าชายสิทธัตถะเสด็จออกผนวชได้ ๖ ปี ณ โคนต้นอัสสัตถพฤกษ์โพธิ์ใบ ใกล้แม่น้ำเนรัญชรา ตำบลอุรุเวลาเสนานิคม แคว้นมคธ ปัจจุบันอยู่ในประเทศอินเดีย เมื่อวันเพ็ญเดือน ๖ ก่อนพุทธศักราช ๔๕ ปี
     วันปรินิพพาน  เกิดขึ้นในปีที่ ๘๐ แห่งพระชนมายุของพระพุทธเจ้า ณ พระแท่นบรรทม ระหว่างต้นสาละคู่ ณ สาลวโนทยาน เมืองกุสินารา ปัจจุบันอยู่ในประเทศอินเดีย เมื่อวันเพ็ญเดือน ๖ ก่อนพุทธศักราช ๑ ปี
      เหตุการณ์ทั้งหมดล้วนเกิดตรงกับวันเพ็ญเดือน ๖ หรือเดือนวิสาขะนี้ ชาวพุทธจึงนับว่าวันเพ็ญเดือน ๖ เป็นวันนที่รวมการเกิดเหตุการณ์สำคัญต่างๆ ของพระพุทธเจ้าไว้มากที่สุด จึงได้กำหนดให้เป็น  วันของพระพุทธเจ้า  และนิยมประกอบพิธีบูชาและเวียนเทียนเป็นพิเศษ

ความเป็นมาของวันวิสาขบูชาในประเทศไทย

การเวียนเทียนวันวิสาขบูชา

วันวิสาขบูชาได้รับการรับรองให้เป็นวันสำคัญสากล

การจัดพิธีวิสาขบูชาของชาวพุทธนานาชาติ

คำบูชา ดอกไม้ ธูป เทียน วันวิสาขบูชา

บรรณานุกรม

คณะสงฆ์และรัฐบาล. หนังสือหลักสูตรธรรมศึกษาตรี ฉบับปรังปรุง พุทธศักราช ๒๕๕๗. พิมพ์ครั้งที่ ๑. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย, ๒๕๕๘.