ความสำคัญของวันอาสาฬหบูชา

ความเป็นมาของวันอาสาฬหบูชา

พระราชพิธีในวันอาสาฬหบูชา

คำบูชา ดอกไม้ ธูป เทียน วันอาสาฬหบูชา

    มาฆบูชา ย่อมาจาก มาฆปุณณมีบูชา แปลว่า การบูชาในวันเพ็ญเดือน ๓ ปรารภการชุมนุมใหญ่ครั้งแรกของพระอรหันตสาวก ที่เรียกว่า จาตุรงคสันนิบาต ณ วัดเวฬุวัน เมืองราชคฤห์ แคว้นมคธ เมื่อวันเพ็ญเดือน ๓ หลังวันตรัสรู้ ๙ เดือน พุทธศาสนิกชนชาวไทยกำหนดวันมาฆบูชาเป็นวันพระธรรม เพราะพระพุทธเจ้าทรงแสดงโอวาทปาฏิโมกข์ คือ คำสั่งสองที่เป็นหลักสำคัญของพระพุทธศาสนา เปรียบเหมือนทรงวางธรรมนูญสงฆ์ขึ้นไว้ เป็นแนวทางในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาต่อไป

ความเป็นมาของวันมาฆบูชา

การเตรียมตัวก่อนเข้าร่วมพิธีเวียนเทียน

การเวียนเทียนในวันมาฆบูชา

คำบูชาวันมาฆบูชา

     วันอัฏฐมีบูชา หมายถึง การบูชาในวัน ๘ ค่ำ ซึ่งตรงกับวันถวายพระเพลิงพระพุทธสรีระของพระพุทธเจ้า นับเป็นวันที่ ๘ หลังจากเสด็จดับขันธปรินิพพาน ตรงกับแรม ๘ ค่ำ เดือน ๖ ของไทย

ความเป็นมาของวันอัฏฐมีบูชา

การจัดพิธีอัฏฐมีบูชา

คำบูชา ดอกไม้ ธูป เทียน วันอัฏฐมีบูชา

    วิสาขบูชา ย่อมาจากคำว่า วิสาขปุณณมีบูชา แปลว่า การบูชาในวันเพ็ญเดือน ๖ ซึ่งพุทธศาสนิกชนถือว่าเป็นวันสำคัญยิ่งในรอบปี เพราะเป็นวันที่เกิิดเหตุการณ์สำคัญที่สุดของพระพุทธเจ้า ๓ เหตุการณ์ คือ ประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพาน
     วันประสูติ  เจ้าชายสิทธัตถะประสูติจากพระครรภ์ของพระนางสิริมหามายาเทวี มเหสีของพระเจ้าสุทโธทนะ ผู้ครองกรุงกบิลพัสดุ์ ใต้ร่มสาลพฤกษ์ ในพระราชอุทยานลุมพินีวัน ปัจจุบันอยู่ในประเทศเนปาล เมื่อวันเพ็ญเดือน ๖ ก่อนพุทธศักราช ๘๐ ปี
     วันตรัสรู้  เกิดขึ้นเมื่อ ๓๕ ปีต่อมา ภายหลังเจ้าชายสิทธัตถะเสด็จออกผนวชได้ ๖ ปี ณ โคนต้นอัสสัตถพฤกษ์โพธิ์ใบ ใกล้แม่น้ำเนรัญชรา ตำบลอุรุเวลาเสนานิคม แคว้นมคธ ปัจจุบันอยู่ในประเทศอินเดีย เมื่อวันเพ็ญเดือน ๖ ก่อนพุทธศักราช ๔๕ ปี
     วันปรินิพพาน  เกิดขึ้นในปีที่ ๘๐ แห่งพระชนมายุของพระพุทธเจ้า ณ พระแท่นบรรทม ระหว่างต้นสาละคู่ ณ สาลวโนทยาน เมืองกุสินารา ปัจจุบันอยู่ในประเทศอินเดีย เมื่อวันเพ็ญเดือน ๖ ก่อนพุทธศักราช ๑ ปี
      เหตุการณ์ทั้งหมดล้วนเกิดตรงกับวันเพ็ญเดือน ๖ หรือเดือนวิสาขะนี้ ชาวพุทธจึงนับว่าวันเพ็ญเดือน ๖ เป็นวันนที่รวมการเกิดเหตุการณ์สำคัญต่างๆ ของพระพุทธเจ้าไว้มากที่สุด จึงได้กำหนดให้เป็น  วันของพระพุทธเจ้า  และนิยมประกอบพิธีบูชาและเวียนเทียนเป็นพิเศษ

ความเป็นมาของวันวิสาขบูชาในประเทศไทย

การเวียนเทียนวันวิสาขบูชา

วันวิสาขบูชาได้รับการรับรองให้เป็นวันสำคัญสากล

การจัดพิธีวิสาขบูชาของชาวพุทธนานาชาติ

คำบูชา ดอกไม้ ธูป เทียน วันวิสาขบูชา

บรรณานุกรม

คณะสงฆ์และรัฐบาล. หนังสือหลักสูตรธรรมศึกษาตรี ฉบับปรังปรุง พุทธศักราช ๒๕๕๗. พิมพ์ครั้งที่ ๑. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย, ๒๕๕๘.

                                       

๑. บทนำ
        วันออกพรรษา คือ วันสุดท้ายของการอยู่จำพรรษาของพระภิกษุสงฆ์ เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า วันปวารณา เป็นวันที่พระสงฆ์ทำสังฆปวารณา ตรงกับวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๑ อยู่ระหว่างเดือนตุลาคม  ส่วนวันออกพรรษาหลัง ตรงกับวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๒
        พิธีปวารณาออกพรรษา เป็นสังฆกรรมประเภทหนึ่ง กำหนดโดยพระวินัยบัญญัติเพื่อให้โอกาสพระสงฆ์ที่อยู่จำพรรษาร่วมกันตลอดไตรมาส หรือ ๓ เดือน สามารถว่ากล่าวตักเตือนและชี้บอกข้อผิดพลาดแก่กันและกันได้ โดยความเสมอภาค ด้วยจิตตั้งอยู่บนพื้นบานแห่งความเมตตาปรารถนาดีต่อกัน เป็นสิ่งแสดงให้เห็นว่า พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาแห่งประชาธิปไตยมาตั้งแต่สมัยพุทธกาล ซึ่งการปวารณาออกพรรษาของพระสงฆ์ดังกล่าว พุทธศาสนิกชนสามารถนำมาประยุกต์ใช้ได้เป็นอย่างดี ในการที่อยู่ร่วมกันเป็นครอบครัว หมู่บ้าน หรือสังคม เพราะถ้ากลุ่มชนที่อยู่ร่วมกัน สามารถว่ากล่าวตักเตือนแนะนำกันได้ เมื่อผู้ใดผู้หนึ่งทำผิด ก็จะช่วยแก้ไขความผิดพลาดนั้นได้ทันท่วงที ไม่กลายเป็นเรื่องเสียหายใหญ่โต จนยากจะแก้ไข
๒. ความเป็นมาของการปวารณา
        เมื่อพระพุทธเจ้าประทับจำพรรษา ณ พระเชตวันมหาวิหาร เมืองสาวัตถี มีพระภิกษุกลุ่มหนึ่งแยกย้ายกันจำพรรษา ณ อารามรอบๆ พระนคร พระภิกษุเหล่านั้นมีความคิดว่า เพื่อไม่ให้เกิดการทะเลาะวิวาทขึ้นระหว่างกัน สมควรจะปฏิบัติมูควัตรคือการตั้งปฏิญาณไม่พูดจากันตลอดพรรษา เมื่อออกพรรษาแล้วพระภิกุเหล่านั้นพากันไปเฝ้าพระพุทธเจ้าที่พระเชตะวันมหาวิหาร กราบทูลเรื่องการปฏิบัติมูควัตรให้ทรงทราบ พระพุทธเจ้าทรงตำหนิว่า เป็นการอยู่ร่วมกันเหมือนปศุสัตว์ แล้วทรงอนุญาตให้พระภิกษุสงฆ์ทำปวารณาต่อกันว่า ภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตให้ภิกษุทั้งหลายผู้จำพรรษาแล้ว ปวารณา ต่อกัน   ใน ๓ ฐานะคือ ด้วยการได้เห็น ด้วยการได้ยิน หรือด้วยการรังเกียจสงสัย ดังนั้น วันออกพรรษา จึงได้ชื่ออีกอย่างหนึ่งว่า วันปวารณา
๓. ประโยชน์ของวันออกพรรษา
    ๑) พระภิกษุสงฆ์ได้รับอานิสงฆ์การจำพรรษา ๕ ประการ
    ๒) พระภิกษุสงฆ์สามารถจาริกไปค้างแรมในสถานที่อื่นได้
     ๓) พระภิกษุสงฆ์ได้นำความรู้จากการศึกษาปฏิบัติธรรมไปสั่งสอนประชาชนดีขึ้น
    ๔) พระภิกษุสงฆ์ได้ทำปวารณา เปิดโอกาสให้เพื่อนสหธรรมิกว่ากล่าวตักเตือนกันได้
    ๕) พุทธศาสนิกชนได้แบบอย่างการปวารณา นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน และมีโอกาสเข้าวัดทำบุญ สมาทานศีล ฟังธรรม เจริญจิตภาวนา

๔. วันเทโวโรหณะ
        เทโวโรหณะ แปลว่า การลงจากเทวโลก หมายถึง วันที่พระพุทธเจ้าเสด็จลงจากเทวโลกหลังจากเสด็จไปจำพรรษาที่ ๗ ณ บัณฑุกัมพลศิลาอาสน์ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ และแสดงพระอภิธรรมโปรดพระพุทธมารดาตลอด ๓ เดือน ออกพรรษาแล้ว เสด็จกลับลงมายังมนุษยโลกโดยบันไดสวรรค์ ณ ประตูเมืองสังกัสสะ เมืองสาวัตถี เมื่อวันเพ็ญเดือน ๑๑ จึงเรียกว่า วันเทโวโรหณะ ในวันนั้นพระพุทธองค์แสดงวิวรณปาฏิหาริย์บันดาลให้โลกสวรรค์ มนุษย์และสัตว์นรกมองเห็นกัน จึงเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า วันพระเจ้าเปิดโลก วันรุ่งขึ้นเป็นวันแรม ๑ ค่ำ เดือน ๑๑ จึงมีการทำบุญตักบาตรเทโวโรหณะเป็นการใหญ่  เพื่อเฉลิมฉลองวันเสด็จกลับลงมาจากเทวโลกของพระพุทธเจ้า บางแห่งเรียก ตักบาตรดาวดึงส์ เรียกย่อๆ ว่า ตักบาตรเทโว
        
                                                                                       บรรณานุกรม
คณะสงฆ์และรัฐบาล. หนังสือหลักสูตรธรรมศึกษาชั้นโท ฉบับปรังปรุง พุทธศักราช ๒๕๕๗. พิมพ์ครั้งที่ ๑. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ, ๒๕๕๗.